Hüma Kuşu

Datça'da Tatil #2

By Hüma Kuşu Eylül 21, 2013 Fotoğraflar, Hümania, Seyahatname

Datça'da Tatil #1 yazımda tatilin önemli bir bölümünü anlatmıştım. 2. kısmına ise bir türlü elim değip de başlayamadım, malum bu arada tezimi bitirdim, jüriye girdim vs. Hayat hızlı akıyor, tatil neredeyse aylar öncesinde kalmış hissine kapıldım bu aralar. Ankara'da havalar bir anda soğudu. Sonbahar geldi bile. Akşamları buz gibi oluyor hava...

Neyse biraz daha tatilden bahsedip anılarla avunalım ve henüz kara kış bastırmadan bence Ankara'da en güzel yaşanan sonbaharın tadını çıkaralım diyorum...

Buyrun Datça'da Tatil Bölüm 2

Dayısı ve Gülşah'ın gelmesiyle hepten keyiflenen Hüma'cım her andan her durumdan bir oyun çıkardı kendine. Her ne kadar özellikle de son 2-3 gün tuvalet olayıyla ilgili gergin zamanlar yaşasak da Hüma ile tatile çıkmak gayet keyifli. Zaten bizden beklentisi minimumda oldu diyebilirim. Kendi kendine takıldı, kumda, bahçede. En büyük problem sürekli hareket halinde olmanın Hüma'yı bir miktar yorması ve bu durumun özellikle son günlerde gereksiz hırçınlıklar olarak kendini göstermesi oldu. Bizim kaldığımız oda epey küçük bir odaydı, vakit geçirilecek gibi değildi çünkü odada sadece bir yatak bir de kanepe vardı ama onun üstü de eşyalarımızla dolmuştu zaten. Gerçi oda müsait bile olsa yanımızda pek bir oyuncak getirmemiştik ama bir daha tatile giderken Hüma için daha fazla oyuncak götüreceğim tabii arada bir denize, yemeğe ya da herhangi bir yere gitmek için acele etmeyip 1-2 saati odada ya da en azından pansiyonun/otelin bahçesinde geçirmeyi göze almak lazım. Çünkü oturup alışageldikleri şekilde vakit geçirmeye de ihtiyaç duyuyorlar bence.

Bu arada plajda boyalı taşlar görmüştük bir sefer, ben bir anlam verememiştim sonradan anladım ki çocuklar boyuyorlarmış o taşları. Bir dahaki tatile gidişimizde mutlaka yanıma Hüma'nın parmak boyalarını da alacağım, deniz kenarında parmak boyası yapmak çook mantıklı bence :) Hem de taşları boyamak çok eğlenceli...

Her zaman oyun oynayacak bir şeyler bulunur. Olayımız bu, gerçi 2 yaş sendromu inatlarıyla her zaman fotoğraflarda olduğu kadar cici değil Hüma Kuşu. Tersi fena yani..

Bu da Eski Datça mahallesinde bir akşam. Begonviller, taş sokaklar ve küçük müzisyenler :) Emre ve Tolga para karşılığı susmalarını teklif etmeyi düşünseler de çocukluktaki girişimlerimizi hatırladığımdan benim hoşuma gitti..

Eski Datça'da akşamlar çok keyifli... Hafif müzik, loş ışık, sessiz sakin bir ortam.

Eğlence arayanlar için fazla sakin, hatta hiçbir atraksiyon yok denilebilecek kadar. Ama oturup kahve içip huzur bulmak ve hiçbir şey yapmamak için ideal.

Bir de Datça'ya gidip mutlaka görülmesi gereken bir yer var ki harbiden şahane, Knidos...

Knidos Datça'nın en ucunda Akdeniz ve Ege'nin ayrıldığı burun... Muhteşem bir manzara... Gerçekten çok büyük bir eski şehir, kaç medeniyet yaşamış farklı dönemlerde... Antik dönemin gelişmiş şehirlerinden biriymiş...

Ayrıntılar için tık tık ..

Bu arada hala kazı çalışmaları devam ediyor, tahminimiz şehrin daha çok büyük bir kısmı keşfedilmemiş...

Böyle bir manzarada uyansan hergün nasıl bir kafada yaşarsın acaba diye düşünmeden, insan burada yaşlanmaz yahu demeden edemedik.

Biz daha önce Datça'ya gittiğimizde de gitmiştik Knidos'a ama öğlenin sıcağında ve de ben hamileyken.. Dolayısıyla biraz sıkıntılı olmuş güzelliğin farkına varamamıştım pek (hatta gittik ya tekrar gitmeyelim dedim ama neyse ki beni dinlememişler).

Knidos'a gidişimiz de tam bir macera oldu. Tek araba gidelim demiştik. Hüma'yı emniyet kemeri ile kucağıma bağlayıp gideriz derken Hüma bir arıza çıkardı yok yere, deli gibi ağladı. Sonra Tolga arabadan çıkardı sakinleştirmeye çalışıyordu. O sırada tarladaki keçilerin Hüma'yı izlediğini fark etmiş. 5 tane keçi durmuş öylece Hüma'ya bakıyorlardır. Ne oluyor arkadaş diye şok olmuş bir vaziyette. Keçileri gören Hüma da sakinleşip kendine geldi. Ben de inip keçilerin fotoğrafını çektim.

Hüma'nın Keçileri :)

Knidos Limanı

Hüma babanın kucağında şehre tırmandı

Knidos Limanı'na Yukarıdan bakmak..

Şehir karşı tarafta da devam ediyor, surlar var. Uçtaki deniz feneri sonradan yapılmış.

Zeytin ağacının altında dinlenilir..

Bu defa akşam üstü gittik hatta güneşin batışını izlemeye... Muhteşemdi gerçekten... Knidos da, güneşin batışını izlemek de...Güneşin batışına kadar etrafı izleyip antik şehriye tırmandık. Hüma Tolga'nın sırtında en uzaklara onlar gitti. Bol bol fotoğraf çektik, oturup izledik. Şehrin aşağı tarafında da keçilerle karşılaştık. Knidos'un içinde yaşıyorlar. Ohh mis.

Fotoğraf Iphone 5'in panoromik çekme özelliğiyle çekildi, Gülşah çekti. Yalnız güneş o kadar parlıyordu ki ışığın parlamadığı bir fotoğraf yakalamak zor. Burası yukarıdan görünüş. Akdeniz ile Ege'nin ayrıldığı yer, Knidos...

En güzel arkadaşla eğlenilir..

Güneşin batışıyla ilgili Hüma'nın yorumu; bak güneş kapanıyor olmuş :)

Tatilde yüzlerce fotoğraf çektik, bu en sevdiklerimden biri...

Tatil gibisi yok.. En kısa zamanda tekrar tatil keyfi yaşamak dileğiyle.

Datça'da Tatil #1

By Hüma Kuşu Ağustos 20, 2013 Fotoğraflar, Hümania, Seyahatname

Yaz Durumları ve Tatil Hazırlıkları yazımda tatilde Datça'ya gideceğimizden bahsetmiştim. Gittik, gezdik, geldik :) Çok güzeldi...

Yazacak o kadar çok şey var ki Datça'ya ve tatile dair, nereden başlasam nasıl anlatsam bilemiyorum. O yüzden de bir türlü başlayamadım yazmaya...

Kısaca neden Datça'yı tercih ettik onu yazayım en iyisi önce. Datça'ya ilk defa 3 sene önce gitmiştik, o zaman Hüma Kuşu karnımdaydı minicik. Datça'nın doğasını ve denizini çok sevmiştik bir de Eski Datça'da kaldığımız Eski Datça Evlerini ve oranın sahipleri Pir ailesini. Zaten bizim 5 yıldızlı bir otelde herşey dahil sistemde tatil yapma gibi bir ihtimalimiz yok zira bu sistem bize her anlamda ters. Her şeyden öte açık büfe denen düzende ne yediğimi, ne yedirdiğimi bilmediğim bir ortamda yaşamam mümkün değil. Sonra o kalabalık, o herkesin dip dipe olması, görevmiş gibi aynı saatte aynı şeyleri yapması filan tahammül edilemez bizim için. Bütün yılı apartmanda geçirdiğimiz yetmiyormuş gibi tatili de başka bir apartmanvari binada geçirmek de ayrı bir saçmalık. O nedenle biz pansiyon, butik otel tarzı daha küçük yerleri tercih ediyoruz. Mekan olarak Bodrum gibi Çeşme gibi yerler de yok ünlüsü yok tikysi filan hem insan profili açısından pek hitap etmiyor hem de her yerin beton, bina kaplanmış olması ve tabii maliyeti. Tüm bu nedenlerle de Datça bizim için biçilmiş kaftan dedik, 700 km yolu göze alıp düştük yollara.

Uzuuun yolculuğumuzdan oyunlar :)

Datça'nın bakir doğası ve sahillerdeki az miktardaki tesisleri ile bir kez daha sevdiğimiz, ayrılmak istemediğimiz bir yer olduğunu anladık. Her ne kadar önümüzdeki yıllarda Datça'nın popüler olması ve kalabalıklaşması gibi şeyleri hiiiç istemesem de, Datça'yı özellikle sakin, huzurlu bir tatil ve güzel bir deniz isteyenlere tavsiye ediyorum. Yalnız uyarmadan edemeyeceğim Datça'nın yolu zor, üstelik eğer büklerin birinde değil de Datça merkezde ya da Eski Datça'da kalacaksanız hergün denize yaklaşık yarım saatlik bir yolculuk yapmanız gerekecek. Ama ormanın, zeytinliklerin içinden, dağların arasından, badem ağaçlarının yanından geçe geçe ve etrafı izleye izleye... İşte böyle...

Datça'da nerede kalalım derseniz tabii ki Eski Datça Evleri... Mütevazi tasarımı, Datça'nın orjinal mimarisinin korunması, güzel bahçesi, daha da önemlisi sevgili Pir ailesinin arkadaşlığı, Zvart'ın güzel yemekleri... Gidip görmek lazım. Hüma Datça'yı ve dahası eski Datça Evleri'ni o kadar çok sevdi ki 2. gün itibariyle burası bizim evimiz demeye başladı. Orada sürekli kalmaya razıydı, hatta dönüşte bizi bırakıp orada kalmaya bile razıydı o derece.

Günlerimiz genelde birbirine benzer geçti. Sabahları sakin sakin kahvaltımızı yaptık, hatta çoğu zaman orada en sakin olmayan masa biz oluyorduk :) Eski Datça Evlerinde gayet hoş küçük bir açık büfe var, peynir, zeytin, domates, salatalık, bal, reçel, yumurta, simit.. Bir de Datça'nın tarçınlı köy ekmeği. Biz yiyecek/içecek özellikle de yumurta konusunda takıntılı olduğumuzdan Datça'ya giderken yanımızda pazardan aldığımız yumurtaları da götürmüştük, sağ olsun her sabah bize ya omlet yaptılar ya ayrıca yumurta haşladılar. Bir de Hüma için keçi sütü aldık Migros'tan, ohh mis. Bazı sabahlar da taze sıkılmış portakal suyu içti Hüma ve bol bol karpuz ve bal yedi.

Kalkış saatimize göre kahvaltı öncesi ya da sonrasında bahçede takıldık genelde bir süre. Bahçede Hüma'nın ilgisini çekebilecek bir sürü şey var; çiçekler, bitkiler, su kaplumbağalarının (isimlerini unuttum kusura bakmasınlar) olduğu bir havuz, bir kara kaplumbağası, hamak.... Tabii bir de Ege ve Melisa'nın yarı kapalı oyun odaları.

Bizim odamız (incir odası) üst kattaydı ve her ne kadar pek kullanmasak da güzel bir balkonu vardı. Bakınız Hüma Kuşu balkonun duvarına oturdu ve bahçeyi izliyor ve oraya gidelim diyerek bahçedeki hamağı gösteriyor. Hamak tabii ki Hüma'nın favorisi. O hamakta sallanırken ben de Hüma'nın, bahçenin, bitkilerin kısacası sağın solun fotoğraflarını çektim.

Gel keyfim gel anları :)

Hüma'nın favorisi tırmıııık :) Birkaç gün boyunca gidip gelip kurcaladıktan sonra Erol abisi öğretti nasıl yapılacağını da bizim bıdık rahat etti...

Bahçede ilgi çekici bu kadar çok şey olunca Hüma'nın favori mekanı olması da kısa sürdü. Çocuk mutlu anne-baba mutlu, bu kadar basit. Üstüne bir de bizim odamızla, Ede Cafe (Eski Datça Evleri Cafe yani aynı zamanda kahvaltı yaptığımız, yemek yediğimiz yer ve otelin barı olur kendisi) aynı yerde olunca akşamları Hüma'yı uyutup telsizi açıp takılabildik rahatça. Zaten Eski Datça'nın en güzel yerlerinden biri Ede Cafe... Erol ve Zvart'ın hoş sohbetlerinin yanı sıra güzel bir ambiyansı var. Ayrıca giderseniz limonatasını mutlaka için.. Bir de Zvart'ın zeytinyağlı yemeklerinin tadına bakmak lazım tabii, ben özellikle zeytinyağlı bamyaya bayıldım.

Eski Datça Evleri girişi, Hüma Kuşum, güzel çiçek, Zvart ve bizimkiler :)

Buralar benden sorulur dostum....

Datça'da oteller, pansiyonlar genelde oda kahvaltı sisteminde. Bizim de çok işimize geldi, böylece hem öğlen hem de akşam yemeği için serbesttik. Çoğunlukla yemekleri de Ede'de yedik akşamları, 2-3 sefer de Datça merkezde bulunan pek bir meşhur Zekeriya Sofrası ev yemeklerinde. Orası da güzel bir yerdi, gencecik kızlar çalışıyor, çiçekli şalvarlı ve spor ayakkabılı, çok tatlılar :) Zekeriya sofrasında yemek olarak tavsiye edebileceğim farklı tadıyla tarhana çorbası, borani ve patlıcan kebabı..

Datça merkezde her sahil yerinde olduğu gibi bir sürü balıkçı var, biz balık yemedik çünkü Datça'da balık çeşidi az ve olan balıklar da biraz lezzetsizmiş. Zvart dedi ki İstanbul ve Ankara'ya göre zayıf kalırmış. Ama Datça'da balık yiyeceğim derseniz liman yakınlarında Culinarium diye bir yer var, Alman bir çift işletiyormuş ve oldukça başarılıymış. Ayrıca limanda Çınar Dondurmacısı diye bir yer var, orası da Datça'nın en güzel dondurmacısıymış. Bademli dondurması ve suflesi tavsiye edilir :) Tüm ürünler kendi üretimleri ve yalnızca şeker kullanılıyormuş yani glikoz şurubu yok. Sahil kenarında ne yazık ki güzel dondurmacı yok, hepsi glikozlu bence.

Denize girmece kısmına gelince, biz eski Datça'dan hergün yarım saat kadar yol giderek ya Palamutbükü'nde ya da Gabaklar denilen yerde (Haytbükü'nde) denize girdik. Datça merkezle pek işimiz olmaz zaten, orası kalabalık. Datça'nın en kötü özelliği -bence- denizin ve sahilin taşlık olması. Ben kumsal ve sığ deniz severim. Maalesef ikisi de yok Datça'da ama deniz çok güzel, temiz, berrak. Suyu da ne sıcak ne soğuk, ideal. Sadece Gabaklar'da şezlonların bulunduğu kısım kum, deniz kenarı ve denizin içi yine taşlık.

Yukarıdaki fotoğraf başka bir koyda çekildi, isimsiz, tesissiz.. Yine de gelenler oluyor çünkü deniz çok güzel. Datça'da sahil yolunda giderken koylara bakın, boş bir koy bulabilirsiniz :)

Bu arada Hüma her ne kadar kumu tercih etse de taşlık bir büke gittiğimizde de gayet güzel oynadı.. Fotoğraf Palamutbükü'nde..

Hayıtbükü, Gabaklar.. Manzara çok güzel, arka tarafta bulunan tesis neredeyse tamamen ağaçların ve zakkumların arasında saklanmış. Dolayısıyla yüzerken ya da otururken dağları, ağaçları ve denizi görüyorsunuz.. Bir de kumları ve garip iskeleyi... İskelenin pek fotoğrafını çekmemişim o derece..

Buradaki tesiste yemekler de güzel, sebze yemeği çıkıyor, mezeler ve aperatifler, ızgara çeşitleri var. Hüma'nın favorisi makarna oldu. Tolga da en çok mücveri beğendi. Ayranları da fena değil :)

Yaz Durumları ve Tatil Hazırlıkları yazımda Hüma'ya yüzme yeleği aldığımdan bahsetmiştim. Ama ne yazık ki Hüma'cığım hiiç hazzetmedi, zira dengesini sağlayamadı onunla, fazla kaldırdı suda. O olmayınca kolluk aldık ama Hüma onunla da mutlu olmadı, korktu ve kucağımızdan inmedi, ağladı, bağırdı durdu suda. Biz de inatla soktuk ama denize, o kadar yol gitmişiz, deniz temiz, güzel, yani mecbur girecek. En sonunda yine Antalya'da kullandığı simitten aldık da hanım girdi suya gönüllü. Hatta çıkmak istemedi bazen de çünkü simitle gayet rahat etti ve kendini güvende hissetti. Artık yelek kullanmak seneye kaldı.

Hüma'cık deniz kenarında da rahat rahat oynamadı aslında, azıcık olan dalgadan bile çekindi. Sanırım denizin enginliği ürküttü onu, içine batmaktan filan korktu. Hüma kumda ya da taşta oynarken biz ona kovayla su taşıdık sırayla. Hatta yan şezlonga bulunan bir adamcağız Hüma'yla konuşup onunla oyun oynadı bir süre ve Hüma ona bile kovayla su getirtti :) Adamcağız iki sefer su taşıdı bizim cimcimeye.

Sonra dayısı ve Gülşah geldi. 3-4 gün boyunca ağlayıp bize yapışan Hüma, dayısı ile vuuu oynarken su yuttu, kafasını suya soktu ve dayının kollarında döndü durdu suda. Gıkı bile çıkmadı. Ben kendimden birazcık uzakta tutsam suda anne bırakma diye ağlayan çocuk gitti suyun içinde kahkalar atan çocuk geldi. Bu defa dayısı Hüma'ya su taşıttı :)

Burası Palamutbükü... Biz ilk gün hariç Aylin Ahşap Evler'de oturduk. Tuna Pansiyon'un da yemekleri güzelmiş. Aylin Ahşap Evler'in sigara böreği ve ayranı güzel. Dondurması güzel değil, makarna fena değil. Biralar soğuk :) İlk gün gittiğimiz Mavi Beyaz'ı ise tavsiye etmiyorum.

Bu arada biz kahvaltı sonrası deniz kenarına gittik ve akşam yediye kadar orada kaldık genelde. Acaba çocukla deniz kenarında o kadar uzun süre vakit geçirmek sorun olur mu, yanar mı, bunalır mı, aç kalır mı, uyur mu filan gibi bir sürü soru işareti vardı kafamda. Hatta günü gölgede geçirip deniz kenarında akşam üstü gitmeyi bile düşünüyordum bir ara. Ama hiiiç gerek yok böyle şeylere. Bir kere yılda bir haftacık da güneşe biraz maruz kalsa birşey olmaz bence ki zaten 50 faktör güneş kremi sürüyoruz. Sonra kritik saatlerde zaten gölgede oturabilirler ki kumlar çok ısındığından kendisi de tercih etmedi güneşe çıkmayı. Ayrıca ona da değişiklik oldu, her zaman yaptığından farklı bir şekilde, açık havada geçirdi vaktini. İlk günler uyumadı ama sonradan öğlenleri uyumaya da başladı şezlongda. Zaten deniz kenarına gider gitmez yani 11 sularında bir kez denize girdik, sonrasında gölgede oturduk sıcaklar biraz geçene kadar, Hüma gölgede oynarken bile üzerinde genelde bir elbise ya da tshirt oldu. Hatta zaman zaman tshirt ile denize girdi ve başında şapkayla.

Şapka demişken, Gülşah'ın şapkası Hüma'yı epey eğlendirdi :) Tabii bizi de :)) Fotoğraflar ve kolaj Gülşah'ın..

Eski Datça'dan akşam manzaraları, Knidos maceramız ve diğer detayları da daha sonra yazacağım. Şimdilik bu kadar olsun.

Hüma'nın Başucu Kitapları

By Hüma Kuşu Ağustos 01, 2013 Hüma ne okuyor, Tavsiyeler

Hüma'cığım tam bir kitap kurdu (maşallah diyin)... Daha öncede bazı yazılarımda bahsetmiştim bundan. Gün içinde olduğu gibi gece uyumadan önce de mutlaka ama mutlaka kitap okuyoruz. Aslında uzun süre Hüma'nın bir uyku öncesi ritüeli yoktu. Zaten emerek uyuduğundan en büyük ritüel zaten belliydi. Emmeyi bıraktın sonra ise yerine kitabı koyduk. Çok da güzel oldu. Zaten kitap okumayı sevdiği için en uyumak istemediği zamanda bile hadi kitap seç de uyumaya gidelim dediğim anda salondaki kitaplıkta (Hüma için Kitapçı orası, bakınız Hüma Ne Okuyor yazım; o günden bugüne Hüma'nın kitapları üstteki 3. rafı da kapladı :) ) kendisine ayrılmış rafların önüne koşturuyor. Bazen çok kısa sürüyor seçmesi, bazen de epeyce bir bakındıktan sonra hakikaten epeydir okumadığımız bir kitapla geliyor. Bazen sen seç diye bana lütfediyor bu önemli vazifeyi, bazen de asla benim seçmeme izin vermiyor, gününe göre işte... Ama mutlaka kitap okunuyor uyumadan önce. Çok yorgun olduğumda ikna etmeye çalışsam da razı olmuyor. Tabii ki şikayetçi değilim bu durumdan. Hatta okumayı seven, şimdiden bir kitap kurdu olan bir çocuğum olduğu için çok mutluyum, kendimle de Hüma ile de gurur duyuyorum. Umarım bu alışkanlığını hiç bırakmaz.

Bazen soranlar oluyor Hüma'ya kitap okumaya ne zaman başladın diye. Ne zaman olacak hemen diyorum ben de. Yani şöyle ki, o ilk 3-4 hafta geçtikten ve evde kendi halimizde kalmaya başladıktan sonra başladım kitap okumaya. Başlarda kendi okuduğum kitapları yüksek sesle okuyordum. O da anakucağına ya da koltukta yatıyor, dinliyordu. Sonraları artık biraz daha ele avuca gelmeye başladığında kucağıma oturtup dergi okumaya başladım. Rengarenk sayfalarla kendinden geçiyordu, ben de böylece hem onu eyliyor hem de istediğim şeyleri okuyabiliyordum. Sonradan baktım ki dinliyor, resimli kitaplar almaya başladım. 2-3 aylık olduğu zamanlarda küçük bir hikaye kitabını sonuna kadar dinliyordu. Daha büyüdükçe ve etrafına olan farkındalığı arttıkça dinleme süresi kısalmıştı, ben de o sıkılana kadar ne kadarını okuyabiliyorsam o kadarını okuyordum. Bir dönem kitapları sadece kemirmek için kullandığı da oldu :) Ya da yine Hüma Ne Okuyor yazımda bahsettiğim ve fotoğraflarına yer verdiğim gibi kitapları başka amaçlarla kullandığı da...

Ama sonuçta bu vesile ile okuma alışkanlığı kazandığına inanıyorum. Anne-Kız Günü yazımda da bahsetmiştim.

Bu aralar Hüma'nın en sevdiği 2 kitap var. Birincisi son birkaç aydır favorisi, geceler boyunca arka arkaya bu kitabı okuduğumuz oldu. İş Bankası Yayınları'nın Orman Orkestrası Müzikli Kitabı. Sevgili Zeynep ve Hakan Hüma'ya doğum gününde almışlardı bu kitabı, ilk başlarda pek ilgilenmemişti ama sonradan o kadar çok sevdi ki başucu kitabımız oldu. Hatta o kadar çok okuduk ki baştan sona ezberden geçebilirim :) Neyse ki kitap hakikaten çok keyifli.. Orman orkestrasında hayvanlar entrümanları çalışıyor. Sağ taraftaki düğmelere basınca sincap, köstebek, gelincik, tilki ve porsuk sırayla flüt, ksilifon, gitar, keman, piyano çalıyor ve en son tuşla da hepsi bir arada çalarak orkestrayı oluşturuyor. Müzikli kitapların genelde sesleri pek hoş olmuyor ben o nedenle tercih etmiyordum ama bunun sesleri çok temiz ve güzel. Böylece enstrümanları ve hayvanları öğrenmiş oluyorlar. Kitapla ilgili tek eleştirim enstrümana göre gelir durumuyla ilgili farklılık var, örneğin piyano çalan Porsuk Bey alenen zengin, evinde rahat koltuğunda oturuyor, öte tarafta keman çalan tilki ise açık ara fakir zira kiyafetleri yamalı vs. Resimleri daha normal, böyle bir ayrım gözetmeden çizebilirmiş.

İkinci en sevdiği kitabı da Küçük Vak Vak Haydi Beni Bul. Küçük Vak Vak'ın başka kitapları da vardı bizde. Ama Hüma'nın son günlerdeki favorisi yeni aldığımız Haydi Beni Bul. Bu kitapta anne ördek ile yavruları saklambaç oynuyor. Yavrular tek tek saklanıyor ve anne ördek de sırayla onları buluyor. İnanılmaz keyif alıyor Hüma'cığım okurken. Acaba Küçük Vak Vak nerede? kısmında mutlaka yerini gösteriyor hemen. Kitaplar böyle interaktif olabildiğinde daha da keyifli oluyor sanırım çocuklar için...

Bu arada Haydi Beni Bul ile birlikte Küçük Vak Vak Uyku Zamanı'nı da almıştım, hem de içeriğine bakmadan. O kitap ise Hüma'nın hiiç hoşuna gitmedi çünkü uyumak için yatan yavru ördekler sürekli baykuşu, ağacın gölgesini vs. canavar sanıp korkuyorlar ve annelerini çağırıyorlar. O güne kadar gerek Monsters Inc. filmi gerek D&R'da satılan şimdi adını hatırlayamadığım peluş canavarları çok seven ve hatta uyku arkadaşı yapan Hüma, o kitabı okuduktan sonra canavarları yere atmak suretiyle yatağından uzaklaştırdı. Sanıyorum canavardan korkması gerektiğini öğrendi :( Hemen ortadan yok ettim kitabı, bakalım unutacak mı?

İşte bunlar Hüma'nın son günlerdeki sevdiği kitaplar, tabii ki bir süre sonra bunlardan sıkılıp yeni kitaplara takılacaktır. Ama her ikisi de çok güzel kitaplar, tavsiye ederim.

Bir de unutmadan çocuklarınıza kitap okuyunuz efendim. Hangi yaşta olursa olsun. Siz de kitap okuyunuz, çocuklar bizleri model olarak alıyor, bütün akşam tv seyredip sonra da hadi çocuğum kitap oku demek işe yaramayabilir ki örneklerini özellikle daha büyük çocuğu olan çok insanda görüyorum. O yüzden siz en iyisi mi kitap okuyun hem kendinize hem de çocuklara. Bir de etrafınızda yeni doğum yapmış dahi olsa çocuğu olan varsa onlara hediye olarak kitap alın (bence), kitap okumayı tavsiye edin. Kitap okuma alışkanlığının küçük yaşta kazanıldığını anlatın.

"En Az 3 Çocuk Eğitin"...

Organik Temizlik

By Hüma Kuşu Temmuz 31, 2013 Organik İşler

Yine uzun zamandır yazmak istediğim ama bir türlü yazamadığım bir konuyla karşınızdayım :) Temizlik konusu!!!

Malum doğal beslenme, sağlıklı gıda konularında hassasiyet gösteriyoruz. Çocuğu olan birçok kişi de bu konularda çocuksuz hallerine göre daha dikkatli oluyor genelde. Ama günümüzde etrafımız doğal olmayan, zararlı, kimyasal maddelerle o kadar çevrilmiş vaziyette ki, bu iş doğal beslenme ile sınırlı kalamıyor isteseniz de... Doğal yaşam konseptine dönüşüyor bir kere başladı mı...

Aman da çok doğal yaşıyoruz biz diye bir iddiamız yok aslında ama gerçekten de elimizden geldiğince, aklımız yettiğince bazı şeylere dikkat etmeye çalışıyoruz. Bazen oluyor yeni şeyler öğrenip, yeni farkındalıklar geliştiriyoruz bazen de bir konuda çok hassasiyet gösterirken bir başka konuda farkındalık geliştiremediğimizden ya da o konu dikkatimizden kaçtığından, bizim için öncelikli dikkat edilecekler arasında olmadığından ya da bilgisizliğimizden göz ardı edilebiliyor. Ben bunları normal karşılıyorum, çelişki olarak düşünmüyorum. Elimizden geldiğince dikkat ediyoruz, korunabildiğimiz kadar korunuyoruz diyorum. Zararın neresinden dönersek hesabı... Herkeslere de bir yerden başlamayı tavsiye ediyorum.

Bu noktada Tolga'nın hakkını teslim etmem lazım, o benden daha eski bu tip konularda hassasiyet gösterme işinde. Ben onu takip ettim ve annelik iç güdüleriyle bu işi geliştirip hayatımızın başka alanlarına da yaymaya çalıştım diyebilirim. Ama Tolga değil öncü, destekleyici olmasaydı belki ben de pes eder bırakırdım. Bunu da organik olacak diye adama ve çocuğa eziyet ettiğimi düşünenler olduğu için yazma ihtiyacı hissettim. :)

Neyse uzun lafın kısası esas diyeceğim o ki, sadece yiyeceklere dikkat etmek, onların doğalını seçmekle olmuyor. Olabildiğince hassasiyet gösterdiğimiz bir konu da temizlik malzemeleri konusu. Yalnız gerek yeterince araştıramama gerek de organik temizlik ürünlerinin pahalı ve tedariği nispeten zor olması nedeniyle tam olarak hayatımızın her alanına soktuk diyemeyeceğim.

En çok dikkat ettiğim ise bulaşık deterjanı konusu, ne de olsa doğrudan yutuyoruz onları :S
Bilenler bilir Fairy marka bulaşık deterjanları (hem elde hem de makinada yıkamak için olanlar) piyasa çıktıkları gibi bir çok evin mutfağına girdiler. Biz de ilk etapta hatta epeyce bir zaman kullandık, hatta çok da memnunduk, aman da ne güzel temizliyor diye. Ne zaman ki Hüma'nın plastik çatal, kaşıklarını elde yıkamaktan sıkılıp makinaya koymaya başladım, üstlerine sinen deterjan kokusunu da fark etmeye başladım. Zaman içinde karbonatla kaynatmak, elde yıkamak, sık sık atıp yenilerini almak derken fark ettim ki sadece plastikler değil tüm bulaşıklar anormal şekilde deterjan kokuyor. Bir gün makarna pişirmek için tencerenin içine kaynar suyu boşaltmamla suyun buharı ile birlikte adeta bir deterjan bulutunun suratıma vurması bir oldu. O an anladım ki biz sürekli bu deterjan kalıntılarını yiyoruz. O günden sonra Fairy kullanmayı bıraktım. Bu süreçte Amway'in bulaşık deterjanını kullanmaya başladım. Amway de fena değil aslında en azından yaygın olarak kullanılan diğer deterjanlara kıyasla ama nedense beni pek tatmin etmedi, mantıklı bir açıklaması yok. İsteyen araştırabilir, hatta bildiği varsa paylaşırsa memnun olurum.

Biz bu süreçte Frosch'un bulaşık makinası deterjanını keşfettik. Zaten elde yıkama için yıllardır kullanıyorduk, hatta bir ara ben artık kokusundan sıkılıp başka markalar almış ve elimdeki derin çatlakların ve artan egzamalarımın sebebinin bulaşık deterjanı olduğunu fark edince de (ki ne kadar az bulaşık yıkıyorum aslında) hemen Frosch'a geri dönmüştüm. Sonuç olarak, Frosch'un bulaşık makinası deterjanı gayet başarılı, zaten Frosch markası doğada büyük ölçüde çözülebilen, çevre dostu ve sürdürülebilir yaşamı destekleyen ürünler üretiyor. Bulaşık makinası deterjanını bilmiyorum ama elde yıkama deterjanı doğada %98 oranında çözülüyormuş. Alman markası olması itibariyle de bana güven verdi, üstelik bir sürü ödül de kazanmış. İncelemek isteyenler buyursun buradan.

Çamaşır deterjanı olarak Hüma'nın çamaşırları için zaten toz sabun kullanıyoruz doğduğundan beri, yumuşatıcı ise kullanmıyoruz. Her ne kadar sabunların içinde de zararlı maddeler olduğu söylense de şimdilik başka bir formül geliştirebilmiş değilim.

Kendimiz için ise, çamaşır deterjanı ve yumuşatıcı olarak da Frosch ürünleri kullanıyoruz, temin edebildiğimiz ölçüde. Biz Frosch'un çamaşır ürünlerinden de memnun kaldık, herkese tavsiye ederim. Frosch'un beğenmediğim tek ürünü sıvı el sabunu, bence deterjan gibi kokuyor.
Frosch ürünleri artık Migros'larda ve Metro Gross Market'de bulunuyor benim gördüğüm kadarıyla. İnternetten de bulunabilir.

Yer temizliği için ise Amway'in Lock denen ürününü kullanıyoruz, ondan memnunuz, en azından kokusuz ve güzel temizliyor. Bir sefer Lock alamadığım için herhangi bir yer temizleme sıvısından almıştım marketten, berbat kimyasal bir kokusu vardı.

Daha doğal, organik ya da ekolojik olan temizlik malzemelerini kullanmaya başladığınızda aslında diğerlerinin ne kadar kötü olduğunu daha iyi fark ediyorsunuz. Bu arada son bir not, bulaşık makinasında yıkama bittikten sonra mutlaka durulama yaptırıyorum ben. Aksi halde içim rahat etmiyor. Biraz fazla su harcıyoruz bu şekilde ama yapacak bir şey yok.

Bu arada, internetten organik temizlik ürünleriyle ilgili kısaca bir araştırma yaptım. Organik sertifikalarına bakmak gerekiyormuş alırken, aklınızda olsun. Genel olarak beğenilen markalardan birisi de Sodasan, her türlü temizlik malzemesi mevcut. İnternette satılıyor, buradan bakabilirsiniz.

Ayrıca bu konularda çok yazılıp çizilmiş, yalnız olmadığımı bilmek güzel, hatta evde doğal malzemelerle deterjan yapmaya kadar gidenler var. Ben şimdilik o kadarı fazla diyorum, organik ya da ekolojik ürünlerle yetiniyorum. Macera arayanlar internetten araştırsın ev yapımı deterjan diye :) Bu konularla ilgili daha çok bilgi için de yine internette gezinmekte fayda var. İlk gözüme çarpanlar;

http://www.enduruyanim.com/2012/11/30/bu-aralar-organik-temizlik-gunlerimdeyim/
http://www.bugday.org/portal/haber_detay.php?hid=115
http://www.zehirsizev.com/
http://www.kekevi.com/bakmadanalmam/tag/ev-yapimi-temizlik-maddeleri/

Tabii bu işin bir de kişisel temizlik ayağı var ama o kısımla ilgili pek organik değiliz henüz. Araştırmalarım sonucunda yeni ürünler keşfettiğimde yazacağım.

Yaz Durumları ve Tatil Hazırlıkları

By Hüma Kuşu Temmuz 30, 2013 Seyahatname

Çook uzun zaman oldu yazmayalı.. Son yazım Gezi Parkı Olaylarının ilk günlerine denk geliyor. Sonrasında malum gündem yoğunluğu, hepimizin yaşadığı gergin garip süreç ve tüm bu yoğunluk içinde duyguları, hisleri toparlayıp yazamama hali... Bir nevi blogda grev vardı..

Bu süreçte benim tez çalışmaları da sona yaklaşılması itibari ile hız kazandı. Geceler geceler boyunca dirsek çürüttüm resmen. Benim yaz boyu tezle uğraşacağım belli olunca hem Hüma denizden, güneşten maksimum faydalansın hem de ben tezle daha yoğun uğraşabileyim diye iki kez anneannesiyle Antalya'ya gitti Hüma. Hatta ilk gidişindeki maceralarını Antalya Macerası yazımda anlatmıştım. (İkincisi direnişe denk geldi zaten, bir şey yazamadım)
Neyse ki Haziran sonunda da Hüma ile ikimiz kaçmışız Antalya'ya :) Yoksa hem minnoşumla vakit geçiremeyecek hem de tezle ilgili bu kadar yoğun çalışacak metaneti kendimde bulamayacaktım.

Önüne kovayı, küreği koy, unut orada :)

Havuz Güzelim

Artisssst

Antalya'da Hüma'cığımla bol bol havuza girdik, denize fazla giremedik, dalgalar rahatsız etti bizim hanımı.. Ama ilk defa bütün gün deniz kenarında vakit geçirdik. Gayet de güzel oldu, o yüzden önümüzdeki Datça tatili için daha bir heyecanlıyız. Başlangıçta günün büyük kısmını odada geçirip, denize akşam üstü gideriz diye düşünüyordum ama baktım ki Hüma'cığım çok mutlu deniz kenarında ve söz dinleyip gölgede de duruyor, biz de kahvaltıdan sonra gidip akşama kadar deniz kenarında kalabiliriz diye düşünüyorum. Hem senenin bir haftacığı da biraz fazla güneşe maruz kalmasının bir zararı olmaz bence, zaten gereken önlemleri alıyoruz elimizden geldiğince.

Tatil hazırlıkları her ne kadar alışveriş kısmını parça parça yaptıysak da hala bitmedi hatta daha yeni başlıyor diyebilirim. Uzun zamandır tatil için hazırlık yapmamıştım, geçen sene ve önceki sene zaten Hüma küçük olduğu için yazlıkta anneannemin yanında kalmıştık dolayısıyla ekstra hiçbir şeye ihtiyacımız olmamıştı. Ama bu sene uzun bir aradan sonra ailecek (çekirdek aile olarak) tatile gideceğiz, gerçekten heyecanlıyız...

Tolga ile en son tatile gittiğimizde de yine Datça'ya gitmiştik, Hüma o zaman daha karnımda hücrelerden ibaretti sanıyorum :) Nereden nereye...

Neyse uzun lafın kısası hem Hüma için hem de kendimiz için bazı eksiklerimizi almamız gerekti, her zamanki gibi aslolan Hüma'nın ihtiyaçları olduğundan ve de çocukla tatile gideceklere fikir vermesi açısından Hüma'nın alışveriş listesini paylaşıyorum;

Yüzme Yeleği

Antalya'da altı kapalı simitle yüzen Hüma her ne kadar simitiyle çok mutlu olsa da o haliyle pek yüzüyor sayılmıyor, vücudunun büyük bölümü suyun dışında kalıyor ve sadece oturuyordu. O nedenle Datça'da simit yerine kullanılabilecek alternatif arayışındaydım. Küçük olduğu için kolluklar emniyetsiz geldi, yaşına göre olanları da satılıyor olsa da piyasada sık bulunanlar daha büyüklere göre olanlar. Bir ara batmayan mayolara da baktık, bize biraz dengesiz geldi, belki bu da seneye için daha iyi bir alternatif olabilir diye düşündük. (Batmayan mayo için iyi markalardan birisi sanıyorum Konfidence, bakınız)
Sonuç olarak biz bunu aldık. Mothercare, Imaginarium gibi çocuk mağazalarında da var, biz Decathlon'dan aldık. Hem daha uygun fiyat hem de daha çok beğendik.

Şapka

Aslında UV koruyuculu şapkalardan almayı düşündüm ama sonra hem görmedim ve arayacak fırsat bulamadım hem de ne kadar gerekli olduğu konusunda emin olamamıştım, sonuç olarak almadım. Onun yerine süslü bir şapka aldık.

Mayo

Bu sene tek alt mayo bulamadım, kız çocuklarına göre illa bikini seti olarak ya da tam mayo olarak var, ben de H&M'den bir mayo almıştım, Hüma'nın hiç gözü tutumadığı için giymedi, ben de geri verdim. Geçen sene aldıklarım zaten hala geliyor, onları giyecek artık.

Güneş Kremi

Güneş kremlerinin kullanım süresi 1 yılmış, ben bunu bilmiyordum. O yüzden bu sefer elimizde kalmasın diye hem Hüma'nın hem de benim günlük kullanımımız için Hamilton Sensitive aldım. Memnunum.

Terlik

Hüma'cığıma nasıl bir terlik alacağımı düşünüp duruyorken annem ona yaz başında Antalya öncesi çakma crocs almıştı. O kadar çok sevdi ve rahat etti ki bazen parka giderken bile giyiyor. Orijinal crocs alacağım en yakın zamanda, bunu beğendim ama 100 TL vermek istemediğimden Takatuka'da indirime girmesini bekliyorum.

Havlu

Plaj havlusu yerine Hüma'ya bambu peştemal aldım, Madam Coco'dan, çok güzel, yumuşacık. Tavsiye ederim, tatil sonrası da banyo havlusu olarak kullanırız belki o kadar güzel yani :)

Bu sefer valiz hazırlama işini son geceye bırakmayıp yavaş yavaş aklıma gelenleri eklemek istiyorum. O nedenle Cuma günü yola çıkacak olmamıza rağmen Salı akşam itibariyle başlıyorum valiz hazırlıklarına. Daha valizler hazırlandıktan sonra arabada yanımıza alacaklarımızı hazırlamamız gerekiyor, malum yol uzun. Hüma için oyuncak, kitap, kalem, müzik cd'leri ayrıca kahve, su ve atıştırmalık bir şeyler almak gerekiyor yanımıza. Tabii yedek kıyafet, ıslak mendil, portatif tuvalet gibi her daim yanımızda olanları saymıyorum bile...

Kara Ütopya

By Hüma Kuşu Mayıs 29, 2013 Çeşitli

Hüma'cım.. Güzel kızım...

Sana hep güzelliklerle dolu bir miras bırakmak isterdim, bu blogda olduğu gibi yaşadığımız dünyada, ülkemizde, çevremizde de.. Ama ne yazık ki öyle olmayacak galiba... Ne yazık ki her şey bir garip, her şey kötü.. Ele geçiriyor bizi, çevremizi, tüm dünyayı... Canlı canlı kara bir ütopyaya dönüyor dünya, gözlerimizin önünde, göz göre göre... Bir şey yapamıyoruz. Ne yazık ki güzel bir dünya miras bırakamayacağız size...

Olup biten birçok şey o kadar kötü ki, sırf moral bozduğu için, sırf boğazlara bir yumruk takılıp kaldığı için gazete okumayı, haber izlemeyi bırakan insanlar var... Tek ben değilmişim.. Yine de ucundan kıyısından takip etmeye çalışıyorum olup bitenleri..

Yasaklar, yıkımlar, savaşlar... İleriye değil hep geriye gidiyoruz. Para hırsı aldı başını gitti, öyle ki insanların dini, imanı, ahlakı, ailesi her şeyi para oldu...

Korkuyorum... Artık kendimden çok senin geleceğin için korkuyorum... O kadar gerçek o kadar canlı ki bu korku.. Bir taraftan siyaset ve ülkede gelinen son durumlar itibariyle bir kadın olarak nasıl bir hayatın olacak endişesini yaşarken, bir taraftan yanı başımızda savaşlar patlak verirken, diğer taraftan da çevre kirliliği, doğal olan her şeyin hızla kirlenmesi, tüketilmesi gibi sorunlar düşündürüyor beni..
Bu satırları yazma sebebim, ağaçlar... Birkaç gündür gündemde olan İstanbul Taksim Gezi Parkı denen bir parktaki ağaçlar... Ben de hiç gitmedim ama bildiğim orada ağaçları söküp yerine alışveriş merkezi yapacaklarmış.. Eylemler sürüyor, ama dinleyen yok gibi... Polis biber gazı sıkıyor ağaçları kurtarmak isteyen insanların üzerine...

İşte böyle bir dünyadan yazıyorum sana... Bu haberler çok üzdü beni... Öyle ki bir yumru düğümlendi boğazıma, çaresizlikle...

Bu ne ilk ne de son üstelik, altın arama gerekçesiyle Kaz Dağları'nı mahvediyorlar, nükleer santral yapmak için Sinop'a gözlerini diktiler, baraj yapmak için nice yıkımlar planlanıyor... Mevlana Müzesinin önündeki ağaçları bile sökmüşler çevre düzenlemesi ve meydan yapacağız diye... Oysa medeni ülkelerde tüm şehirlerde kocaman parklar var, Central Park, Hyde Park, English Garden, aklıma ilk gelenler..

Söyleyecek çok şey var ama söyleyecek hiçbir şey yok aynı zamanda...

Cana değer verilmediği çok açık değil mi? Hem canlı canlı ağaçları kesen hem de ağaçları kurtarmak isteyenlere biber gazı sıkan zihniyet... İşte hayatımız bunlara emanet, işte geleceğimiz ve daha kötüsü geleceğiniz bunlara emanet...

Ne yazık ki örnekler çoğaltılabilir, üstelik sadece ülkede değil tüm dünyada kötü şeyler oluyor... Petrol savaşları, köleleştirilen insanlar... Yeni dünya düzeni projeleri... Neler neler...

5-6 sene önce su sıkıntısı vardı ülkede, barajlar boşalmış (güya) sular kesiliyor, su tasarrufu konusunda haberler filan dönüyor ortalıkta. Gelecekte susuzluk öyle bir noktaya gelmiş ki, sırf temizlik nedeniyle saçlarını kazımış kadınlar... Bir senaryo tabii bu, bir kara ütopya... Hatta su sorunu yok son yıllarda, ama benim açımdan gerçek bir korku olup bitenler ışığında ve sanki bir sembolü bir anlamda korkularımın... İpek saçlarını düşünüyorum böyle zamanlarda, şimdi doya doya yıkanmana izin vermekle, suyu ziyan etmeyip seni bir an önce sudan çıkarmak arasında kalıyorum bazen... İşte o kadar gerçek korkum...

Özgürlüklerimiz bir bir kısıtlanırken, tek tip insan yetiştirme konusunda her gün yeni gelişmeler olurken, televizyonla, medyayla, popüler kültürle sanal bir dünya dayatılırken bizlere, George Orwell'in 1984'ündeki gibi bir dünyaya uyandığını düşünüyorum ya da Aldous Huxley'nin Cesur Yeni Dünya'sına.... Üzülüyorum, türlü güzelliklerle dolu dünyanın nimetlerinden faydalanamayacak olman, bir korku imparatorluğunda esaret içinde yaşayacak olma ihtimallerine bile, kahroluyorum hatta....

Bir yumru düğümleniyor boğazımda... İşte o kadar gerçek korkum... Elimden bir şey gelmiyor...

Böyle umutsuz, böyle çaresiz hissediyorum son zamanlarda, tüm bu olup bitenler ışığında... Bir dönüşüm, bir değişim rüzgarı içinde savruluyoruz, iyiye değil de kötüye sanki... Umutsuzum ne yazık ki, o nedenle bugün içimden senin güzelliklerini, nasıl gülüp eğlendiğini anlatmak gelmedi... Umutsuzum çünkü ağaçları kesiyorlar... Umutsuzum çünkü kötü şeyler oluyor...

Yaşanabilir bir dünya için dua ediyorum, başka bir şey gelmiyor elimden...

----------------------------

Daha önce de aynı başlıkla bir yazı daha yazmışım... Kara Ütopya

Düğün Sezonu

By Hüma Kuşu Mayıs 22, 2013 Çeşitli

Bildiğiniz gibi düğün sezonu diye bir şey var. Bu sene de Ramazan'ın yaza denk gelmesi sebebiyle erken açıldı ve benim de birçok evlenen/evlenecek arkadaşım var etrafımda. Gelinlik damatlık muhabbetinden gelin başı mevzusuna kadar düğün hazırlıkları her yerde konuşuluyor. Kızlar gününde filan zannetmeyin, basbayağı erkeklerle de, öğle yemeğinde, bir toplantı öncesi ya da işe ara verildiğinde... Artık herkes her şeyle ilgileniyor, mecbur. Hem lojiistik ve organizasyon hem de maliyet açısından... Eskidenmiş kız tarafı erkek tarafı muhabbetleri. Her ne kadar halen bir miktar varlığı hissedilse de daha çok ailelerden hangi taraf neyi alacakla sınırlı kalıyor gördüğüm kadarıyla. Evlenecek olan aklı başında genç insanlar zaten kendileri üstlendikleri bölümü ortaklaşa hallediyorlar. Herkes alınanların/yapılanların, sonrasında yol, su, elektrik olarak yine kendilerine döneceğinin farkında. İlla şu da olsun, bu da olsun diyen pek duymadım. Çok şükür aklı başında insanlar var etrafımda :)
Gelin görün ki iş aileler için pek öyle değil. Hala, bir kere alınıyor, bir kere yapılıyor noktasında takılıp şu da şöyle olsun bu da böyle olsun, bu da olsun, en iyisi olsun, en bilmem nesi olsun. Manasız mı manasız. Masraf mı masraf... Geçen gün bir arkadaş dedi ki düğün gençlere yardım etmek için yapılan bir şeymiş ya eskiden artık öyle bir durum yok, tam tersi bir masraf kapısı. Kesinlikle!!! Ne yardımı yahuu. Tamam düğüne gelen eş dost getiriyor bir şeyler de masrafları bile çıkarmıyor ki yardım olsun. Yapılan işin anlamsızlığı ve boşunalığı da cabası.

Tam bu noktada yeni evleneceklerin moralini bozmak istemediğim için bundan tam 6 yıl öncesine dönüyorum, kendi olayımıza...
Biz yeni nişanlanmışız :) O noktaya gelene kadar neler çektiğimi bilen bilir, şimdi burada detaya girmek istemiyorum. Nişan itibariyle de düğün hazırlıkları yavaş yavaş başlamış. Ben açık havada düğün istediğimden önümüzde 3 bilemediniz 4 ay var. Tam gaz gitmemiz lazım yani, ortada hiç bir şey yok daha. Hummalı geçen bir 3-4 ayın sonunda biz 29 Ağustos'ta evlendik. İnsanlık için pek ehemmiyetli bir şey değil biliyorum ama bizim açımızdan elbette öyle :) Ancak bir taraftan da bu sürede deveye hendek atlattığımızı söylemeden edemeyeceğim. Zaten paramız yok, bir taraftan da aile kaprisleri, yok o öyle olmaz bu böyle bilmem ne diye diye niyetimiz küçük bir kokteyl yapmak iken kendimizi havuz başında yemekli düğün yaparken bulduk. Bu noktada yazarın lafını sakınmadığını, olayları kontrolünde tutmak adına herkese herşeyi söyleyebildiğini/söylediğini ve de mümkün mertebe işine karıştırtmadığını da hatırlatmak isterim. Diyeceğim o ki olaylar benim kontrolümden bu derece çıktıysa olayın vehametini siz hesap edin. Yani bu işe bir girdin mi öyle kolay kolay çıkılmıyor arkadaş, ben bunu bilir bunu söylerim.
Bu arada arkamdan gizli gizli dışarıda yemekli kına yapma organizasyonunu son anda fark etmiş ve savuşturmuş bir insanım ayrıyetten. Evde hallettik o kısmı neyse ki. Tüm bunlar olurken en kasıcı olan nişan, kına ve düğün günlerinde yaşananlar, o kadar insanın önüne çıkmak vs zannetmeyin. Benim açımdan onlar kolay kısımlardı, o derece ki kınayı pek hatırladığım söylenemez, düğünde ise (Allah'tan açık havadaydı) arada kayıp zamanlar var. OLMECA diyorum bu noktada :)

Neyse sonuç olarak esas zor kısmı hazırlık, ailelerin kontrol altında tutulması ve bitmek bilmeyen detaylardı. Alınacaklar ayrı, ben ki düğünden sonra aylarca alışveriş merkezine adım atmamıştım, bir de o bunu dedi, bu buna bozuldu, o onu yapmadı, bu bunu bilme ne yapmadı kısmı var ki ömür törpüsü...Dedim ya benim açımdam oldukça zor bir süreçti, hem zamansal hem parasal hem de manevi olarak... O nedenle olay, insanlara madem evlenecekseniz gelin bakalım o zaman önce Kaf Dağı'nı aşın, sonra buradan uçun, buraya kaçın, deveye hendeği atlatın kıvamında eziyet etmeye ne gerek var, onu anlamış değilim.

Haa bu arada düğünümden memnun değil miydim, yoo, gayet güzel bir düğündü, gelinliğim, saçım filan her şey 10 numaraydı. Bilkent Otel de sağ olsun bizi hiç hayal kırıklığına uğratmadı o gün. İlk dansımızı yaparken elektriklerin kesildiği ve jenaretörün devreye girmesine kadar geçen o birkaç saniyelik şaşkınlık ve dansa yeniden başlamamız da efsaneydi, ancak bizim başımıza gelirdi zaten, kayıtlara geçsin.

Yani benim esas eleştirdiğim bu günün özel ve güzel bir gün olarak anılması ve bu yüzden birçok hazırlıklar yapılması da değil. Ama hayatımızın bu en mutlu gününde diyoruz ya, o en mutlu gün ya da en özel gün kime göre onu sormak istiyorum... Kaç kişi gerçekten çok güzel vakit geçirdi o gün? Kaç kişi için hakikaten çok özeldi? Emin değilim... Mesela ben, düğümde çok eğlendim göbek attımi oynadım filan... Ama başka şekillerde de eğlenebilirdim mesela...
Kaç çifte soruldu, siz ne hayal ettiniz, nasıl mutlu olursunuz, nasıl evlenmek istersiniz diye? Hiiiç.... Bir de bu işin maddi boyutu var, herkes deli gibi para biriktiriyor düğün dernek için ya da borçlanıyor... Ne için ailelerin gönlü olsun, böyle gelmiş böyle gider geleneği var diye, konu komşu bilmemkim hanımgillerin kızının düğününde bilmem ne oldu desin diye...Gösteriş ve afedersiniz sidik yarışı... Yani benim çocuğum SBS'den şu puanı aldı diye hava atmanın bir kaç gömlek üstü, direk para konuşuyor...
Üstelik de ortaya çıkan sonuç genelde seri üretimden öte gitmeyen, birbirinin aynı düğünler, dernekler... Yani düğün dekoru, ne biliyim yemekler, hep aynı, hep klişe...
Tabii bu noktada para çoksa bu eleştirilerim belki yersiz kalabilir, herkesin gönlünü edecek bir yol bulunabilir... Ama ortalama insanlar için durum hiç de öyle peri masalı gibi yaşanmıyor yani....
Sonuç olarak yapmayın etmeyin, gençlere bu ızdırabı yaşatmayın diyorum... Buradan ailelere sesleniyorum, bırakın bu klişeleri... Henüz o düğün sezonu çarkına kendi kaptırmamış arkadaşları uyarmak ve ailelere evlenmiş ve tüm bunları yaşamış bir insanın gözünden durumun yıllar sonra nasıl göründüğünü göstermek için bu yazıyı yazdım. Gerçekten mutlu olacağınız, gerçekten memnun kalacağınız düğünleriniz olsun arkadaşlar! İstemiyorsanız, paranız yoksa da olmasın.. O parayla gidin güzel bir tatil yapın, belki hayatınızda hiç görmeyeceğiniz bir yeri görün, hiç gitmeyeceğiniz bir yere gidin...
Bu arada bir taraftan da yıllar sonra ben de Hüma için böyle fantastik düğün moduna girersem kanıt olsun tarihe :) Her türlü itirazda haklısın Hüma'cım, o zaman umarım bu yazıları ele geçirmiş ve beni kendi silahımla vurmuş olursun...

Ben açık söylüyorum şimdiki aklım olsa bu işlere hiiiç girmezdim, orjinal hayallere sadık kalıp, nikahı basıp ardından İtalya'ya tatile gitmek varken, onca tantana... Hiç gerek yokmuş... İşte gençlikte böyle şeylere pek cesaret edilemiyor...Hadi onu yapamadık, bari konsepti değiştirebilseydik dimi? İstediğimiz gibi mekan bile bulamadık.
Bizim niyetimiz, kırda, akşam üstü başlayan, gece geç saatlere kadar süren, sadece gerçekten yakınımız olan insanların bulunduğu, gerçekten sevdiğimiz müziklerin çaldığı, gerçekten sevdiğimiz/güzel yiyeceklerin yendiği, sakin, samimi bir organizasyon yapmaktı. (Bu arada haklarını yemeyelim Bilkent Otel oldukça başarılıydı yemekler konusunda). Hatta mümkünse denizi gören bir yerde... O kısım lojistik ve maliyet olarak zor olurdu ama en azından diğer bölümler hayata geçirilebilirmiş aslında... Ama dedim ya istediğimiz gibi mekan bulamamıştık, mekanı bulsan bile yok onların anlaşmalı orkestrası, anlaşmalı bilmem nesi... İş tamamen ticari, iş tamamen seri üretim, yoksa gençlerin hayallerini filan düşünen yok işte... Herşey dahil otellerden bir farkı yok sistemin, bir o kadar da sevimsiz bize göre...
Neyse niyetliyiz eğer paramız olursa 10. yılımızda yaparız istediğimiz gibi bir evlilik yıldönümü partisi, sadece yakınlar, yeşillik hatta ormanlık bir alan, yansın mangallar, çalsın kemanlar... Çocuklar resim yapsın, top oynasın, içkiler içilsin, danslar edilsin... Tolga'nın dediği de doğru, tek bir masa upuzun... Sadece sevdiklerimiz... Bakalım, kısmetse olur :) Gelinlik bile giyerim utanmadan :) Tolga geçer mangalın başına...En kralından yer, içer, eğleniriz dostlar, düğün dediğin böyle olur...

Eski Yazılar

Yeni Yazılar

Datça'da Tatil #2

Datça'da Tatil #1

Hüma'nın Başucu Kitapları

Organik Temizlik

Yaz Durumları ve Tatil Hazırlıkları

Kara Ütopya

Düğün Sezonu

Hakkımda

Bu Blogda Ara

Instagram @Hüma Kuşu

Popular Yazılar

Organik Temizlik

bebek kozmetik ürünleri

mama sandalyesi ve ana kucağı olayı

Güvenilir Gıda Meselesi ve AOÇ

Hüma'nın 3 Yaş Doğum Günü Partisi Hazırlıkları

Blog Arşivi

Takip Ettiğim Bloglar

İzleyiciler

İletişim Formu

Etiketler

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Hakkımda

Bu Blogda Ara

Instagram @Hüma Kuşu

Popular Yazılar

Blog Arşivi

Takip Ettiğim Bloglar

İzleyiciler

İletişim Formu

Etiketler