Hüma Kuşu

Pınar Hanım'la Görüşme

By Hüma Kuşu Şubat 13, 2013 Organik İşler, Yeme-İçme

İpek Hanım'ın Çiftliği'ni biliyorsunuzdur diye tahmin ediyorum. O kadar çok yazıldı çizildi ki hakkında (ben de dahil) duymayan kaldı mı bilmiyorum. Kaldıysa buyurun linki burada;

http://www.ipekhanim.com/ipek_hanim_ciftligi/ciftlige_giris.html

Çiftliğin sahibesi Pınar Kaftancıoğlu, ailesine ait araziler üzerinde, ilk başta kızı İpek'e sağlıklı şeyler yedirmek amacıyla ekim dikim işlerine başlamış. Sonradan çiftlik büyümüş de büyümüş. Pınar Hanım'ın organik ürün üretiyorum gibi bir lafı sözü yok. Dediği "anam babam usülü" tarım yaptığı... Yani eskisi gibi, yani olması gerektiği gibi...

Ben de Hüma doğduğundan beri doğal ve sağlıklı beslenme konusuna dikkat ettiğim için ve de ne yazık ki şehirlerde doğal olan pek bir şey kalmadığı için İpek Hanım'ın Çifliği'nden çeşitli şeyler alıyorum. Hatta bundan Güvenilir Gıda Meselesi yazımda bahsetmiştim.

Geçenlerde bu yazıya isimsiz bir yorum bırakılmış, aslında İpek Hanım'ın Çiftliği'nden alınan ürünlerin piyasadan toplandığı filan gibi şeyler. Pınar Hanım çok üzüldüğü ve ben de anlamsız bulduğum için sildim yorumu. Zira ben alıyorum ve ürünlerden memnunum.

Bir çok ürünün orjinalini bu vesile ile görme fırsatım oldu desem yalan olmaz. Mesela havuç, İpek Hanım'ın Çiftliği'nden bir havuç geldi bize, baya böyle tozlu topraklı, üzerinde de yeşil sapları duruyor. İrili ufaklı ve çok lezzetli. Ama ben en çok o tepesindeki saplara bittim, çizgi filmlerde olur ya, aynen öyle işte... Halbu ki manavdan, pazardan, marketten alınan havuçlar öyle mi, değil.. En ufak bir yeşillik olmadığı gibi pırıl pırıl parlıyorlar nedendir bilmem...

Neyse sonuç olarak o münasebetsiz yorum üzerine Pınar Hanım'la telefonla görüştük, bizi çiftliğe davet etti, hatta biletleri de ben alırım dedi. Benim tez ve iş yoğunluğu ve havalar nedeniyle teklifini kabul edemedim, şimdilik. İnşallah baharda gideceğiz Hüma'yla, bakacağız tarlalara, tavuklara vs., gezeceğiz çiftlikte, temiz havada...Bol bol fotoğraf ile daha detaylı anlatacağım İpek Hanım'ın Çiftliği'ni, bir aksilik olmazsa..

Ancak bu vesile ile Pınar Hanım'la görüşüp tanışacağız önümüzdeki hafta...

Pınar Hanım'a sorusu olan varsa yorum olarak yazsın, bizzat soracağım kendisine...

Kampüste Temiz Hava

By Hüma Kuşu Şubat 06, 2013 Hümania

Neden, niye?

By Hüma Kuşu Şubat 02, 2013 Hümania

Hüma'cık sonunda niye ve neden kelimelerini öğrendi. Öğrendi dediysem anlamını ve yerinde kullanmayı...
Artık her şeye niye/neden diye sormaya başladı yavaştan.. Bu şiddetlenerek devam edecek biliyorum ve muhtemelen bıkacağımı da tahmin edebiliyorum ama şimdi o kadar tatlı ki...
Anne bunu niye buraya koydun? Anne kitabı niye arkama koydun? diye soruyor bana... Bıdık hanım yaa.
Bu arada bir de "şey" kelimesini öğrenmiş. Nasıl oldu anlamadım gerçi ama DVD'nin içindeki tanıtım sayfasını çıkarmış oradan, sonra da bak burada ne varmış dedi. Arkasından da ne olduğunu söylecek oldu ama sanırım bir isim takamadı ya da aklına uygun bir kelime gelmedi. Şey varmış dedi. :)
İki gündür hasta kuzucum, grip olmuş, burun fırk fırk akıyor... Gözler çipil çipil oldu.. Yine de enerjisinden hele ki çenesinden pek bir şey kaybetmedi neyse ki. Sabahın köründe kalktık, beraber krep yaptık, bu aralar Hüma'nın favorisi.. Sonra biraz oyun filan, biz annemle terziye gidecek bazı kıyafetleri ayırırken o da bizim yatağın üzerinde oturdu güneşlendi, kendince oynadı. Bizim o işler bittiğinde kendisine zorla portakal yedirmeye çalışsam da pek başarılı olamadım, yememek için o kadar numaralar yaptı ki sonunda portakal tabağının üzerine düştü/oturdu...
Winnie the Pooh izlemek istedi bir ara, ben de eczaneye filan gitmek üzere çıktım Hüma'yı babasıyla bırakıp. Tabii dönmeyi düşündüğüm saatten epey geç döndüm, bizimki yemek yememiş, hemen yemek ısıtıp hasta kontenjanından odasında piknik modunda yemek yedik. Yoksa yemeyecekti zira masaya oturmayı reddediyordu. Uyuma ve uyanma kısımları biraz sıkıntılı oldu, memeye dadandı tabii ki. Uyandıktan bir süre sonra keyfi yerine geldi, evin içinde bilimum oyunlar oynandı. Bir ara boya yaptık, ben onu alayım, bunu koyayım derken bizimki yine boyamış elleri. Bu arada tabii burun fırk fırk, elini de burnuna sürmüş bir güzel. Sonra ben burnunu silerken peçeteye gelen boyayı görüp burnu kanadı zannedip ağlamaklı oldu :D Anne burnum kanamış! Sıpam benim, burnu silinmekten acıyor tahminen o da kanıyor sanıyor.
İşte böyle...

Uçak Modu

By Hüma Kuşu Ocak 30, 2013 Hümania

Öğrenme Süreci

By Hüma Kuşu Ocak 25, 2013 Hüma ne okuyor, Tavsiyeler

Cevizli Ekmek Tarifi

By Hüma Kuşu Ocak 19, 2013 Organik İşler, Yeme-İçme

Uzun süredir ilk defa bu cumartesi hiç evden çıkmadık. Hüma'mla hasret giderdik, arada kavga ettik filan ama evde takılmak iyi geldi ikimize de..

Akşam üstü de dedik ekmek yapalım... Tabii ki yine Beyaz Unsuz Şekersiz Hamur İşleri kitabından, takip edenler biliyordur daha önceki yazılarımda (pekmezli kek tarifi için bakınız "kek tarifi" ve ayrıca "kuyabiyee") da bu kitaptan yaptığım kurabiye ve kek tarifleri vermiştim. Bu ekmeği de bir süredir yapıyorduk ara sıra, çok pratik yapımı ve gayet güzel oluyor. Ekmek yapma makinasında yapmak kadar kolay neredeyse. Bu arada bugün itibariyle yalnızca mutfakta yer kaplayan ekmek makinasını kaldırdık, hiç güzel olmuyordu ekmekleri, sadece ilk alındığında bir süre güzel oldu ekmekler sonra hiç randıman alamadık. Dolayısıyla artık yapabildiğimizde makinasız yapacağız ekmekleri. Bir de ekşi maya temin edebilirsek tam olacak...

Ekmeğin adı "Rezeneli Ekmek" ama bu sefer cevizli yaptım ben, çünkü geçen defa Hüma hanım beğenmemişti rezeneli ekmeği. Evde rezene tohumu bulunmadığından poşet rezene çayının içini koydum ben oldu. Tabii rezene tohumu temin edilirse daha güzel bir koku sağlayabilir.

1,5 su bardağı yoğurt
2 yemek kaşığı zeytinyağı
1 yumurta
3 su bardağı tam buğday unu
1 çay bardağı karbonat
1 tatlı kaşığı rezene veya anason tohumu
1 çay kaşığı doğal kaya tuzu

Fırını 170 dereceye ayarlıyoruz. Kek kalıbını yağlayıp unluyoruz. Sıvı malzemeleri bir yerde, sulu malzemeleri bir yerde karıştırıyoruz. Bu arada havalanması için unu eliyoruz. Sonra kuru karışımın üzerine sıvı karışımı katıp tahta kaşıkla karıştırıyoruz. Hamur öyle süper homojen olmuyor hatta zor karışıyor, yoğurdun biraz sulu yerlerinden koymak lazım bence. O nedenle üstü de dümdüz olmuyor ben de olsun diye hiç uğraşmıyorum zaten. Biz cevizliyi rezeneliden daha çok beğendik, bundan sonra çeşitli malzemelerle denerim ben bunu.

Bu sefer hiç mikser kullanmadım, tüm malzemeyi kaşıkla karıştırdım ve bence daha güzel oldu. Zaten kitapta kekleri filan fazla karıştırmamak gerektiğinden bahsediyor. Bu ekmek de aynı kek gibi yapıldığından miksere hiç gerek yok. Bu ekmek öyle aman aman kabaran bir ekmek değil ama kendi çapında acayip de güzel kabardı ve kendim yaptım diye söylemiyorum çok süper oldu.

Kesinlikle denenmeli ve Beyaz Unsuz Şekersiz Hamur İşleri kitabı edinilmeli.

Hüma Hasretim

By Hüma Kuşu Ocak 18, 2013 Hümania

Son zamanlarda Hüma'mı çok özler oldum. Gün boyunca sık sık acaba şimdi ne yapıyor, acaba keyfi yerinde mi diye düşünmekten alamıyorum kendimi. İşe ilk başladığım zamanlarda bir alışma süreci olmuştu tabii ama sanki yine de bu kadar düşünmüyordum. Belki uzun süre evde olmanın etkisiyle işe başlamak kendi başına bir şeyler yapabilmek demekti. Bir de tabii Hüma'cık daha az farkındaydı ve her halükarda parkta, evde anneannesiyle daha mutluydu. Ama büyüyüp de her şeyin farkında olmaya başladıkça ayrı geçirdiğimiz saatler daha çok koyar oldu sanırım ona ve dolayısıyla da bana da...

Geçenlerde bana anne işe gitmesin Hüma'yla oyun oynasın dedi. Bu zaten beklenen bir cümleydi, ilk söylebildiğinde söyleyecekti....

Bazen de ben işe gidicem para kazanıcam diyor. Hatta bir tane lego var, yazar kasa gibi bir şey, almış onu eline (3-4 ay oldu galiba) ben iş yapıyorum diye legonun düğmelerine basıyor güya. Napıyorsun diyince de iş yapıyorum, çok işim var, para kazanıcam diyor. Bazen söylüyoruz çünkü anne işe gidiyor, baba işe gidiyor, para kazanıyor diye. Ayrıca da çok hoşuma gitmese de anlatıyorum dışarıda da bir şey istediğinde ya da bir oyuncağı kutusundan çıkarmak istediğinde bu bizim değil bunu almak için para vermemiz lazım gibi. Dolayısıyla şimdi çalışmak ve para arasındaki bağlantıyı anladığı gibi, almak ve para arasındaki bağlantıyı da anladı. Zaten bir kumbarası var, para biriktiriyor orada. Hüma parasıyla bebek alsın filan diyor çünkü kumbarası ilk dolduğunda ona bir bebek aldık içindeki paralarla. Velhasıl her ne kadar para kavramıyla bu kadar erken tanışıp tanışmaması konusunda net olmasam da aslında tanışmış oldu.

Canım kızım benim, akıllı bıdığım.. Neyse ki tutturmuyor oyuncakçılarda bunu alalım diye. Bazen alalım diyor ben de benim param yok senin var mı diyorum. O da Hüma'nın parası yok diyor, o zaman sonra alalım diyorum tamam diyor. Şimdiye kadar hiç ısrarcı olmadı bir şey alma konusunda. Hatta bazen beni durduruyor; hadi bunu alalım Hüma'ya diyorum, hayır almayalım diyor. :D Beni de birinin durdurması lazım tabii.

Annem de fark etmiş, Hüma için oyuncakçıya gitmek demek oyuncak almak demek değil, oraya gidip oyuncaklarla oynamak demek :)

Yazı nereden nereye geldi... Neyse sonuç olarak Hüma'cık benim işte olduğumu ve onunla daha az ilgilendiğimin farkında ve ben akşam olup da ben eve gelince ne yapacağını hangi oyunu oynayacağını şaşırıyor. Hem koşturup kudurmak istiyor benimle hem kucağımda otursun ben ona kitap okuyum istiyor, bir taraftan oyuncaklara saldırıyor, hadi şunu oynayalım hadi bunu oynayalım diyerek... Bazen de bir süre tepki gösteriyor, kucağıma gelmek istemiyor ya da anneanneden eve geçmek istemiyor. Biraz direndikten sonra oyun tekliflerime, kudurma önerilerime karşı koyamıyor ve tabii özlemine... Kuzum benim... Benim için de onunla oynamak çok keyifli adeta terapi... Eve gidip de onunla vakit geçirmeye başladığım anda tüm yorgunluğum, tüm kızgınlığım gidiyor... Arınıyorum resmen. İş, ev ve tez üçgeninde devam edebilecek enerjiyi buluyorsam kesinlikle Hüma'nın sayesinde, onun beni iyileştirmesi, yorgunluklarımı alıp götürmesi ile ilgili... Ama az kaldı, sağ salim şu tez işini biterebilirsem bahara, daha başka olacak inşallah... Tezimi de Hüma'ya ithaf etmeyi düşünüyorum, tamamlamak için ondan çaldığım saatler için...

Bu arada, iş yerine de 3-5 tane büyük boy fotoğrafını getirdim astım, iyi oldu. En azından gözümün önünde duruyor o bal yanaklar, tombul bacaklar... Yalnız koku olayına bir çözüm bulamadım henüz... Utanmasam yanında kıyafetini taşıycam özleyince çıkarıp koklamak için bebeğimi...

İşte böyle çalışan anne olmak zor, her daim aklının onda olması - ki anneannesi baktığı için çok şanslıyız- her daim bir özlem, doyamamışlık.. Neyse ki yarın hafta sonu geliyor. Cumartesi evden çıkmayıp bütün gün minnoşumla vakit geçireceğim.

Bir taraftan da düşünmeden edemiyorum, ben sabahtan akşama hasretine dayanamıyorum insanlar neler yaşıyor, Allah kimseyi evladından ayırmasın...

Eski Yazılar

Yeni Yazılar

Pınar Hanım'la Görüşme

Kampüste Temiz Hava

Neden, niye?

Uçak Modu

Öğrenme Süreci

Cevizli Ekmek Tarifi

Hüma Hasretim

Hakkımda

Bu Blogda Ara

Instagram @Hüma Kuşu

Popular Yazılar

Organik Temizlik

bebek kozmetik ürünleri

mama sandalyesi ve ana kucağı olayı

Güvenilir Gıda Meselesi ve AOÇ

Hüma'nın 3 Yaş Doğum Günü Partisi Hazırlıkları

Blog Arşivi

Takip Ettiğim Bloglar

İzleyiciler

İletişim Formu

Etiketler

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Bunları da Okuyabilirsiniz

Hakkımda

Bu Blogda Ara

Instagram @Hüma Kuşu

Popular Yazılar

Blog Arşivi

Takip Ettiğim Bloglar

İzleyiciler

İletişim Formu

Etiketler